اطمینان نیوز؛   احمد قندچی، مهدی شریعت رضوی و مصطفی بزرگ نیا در حمله نیروهای امنیتی رژیم پهلوی به دانشگاه تهران در اعتراض دانشجویان به سفر ریچارد نیکسون معاون رییس جمهور وقت آمریکا به ایران شهید شدند و از آن روز ۱۶ آذر به عنوان روز دانشجو نامگذاری گردیده است به همین بهانه اشاره به چند نکته در باره جنبش دانشجویی مغتنم است .

دانشجویان به عنوان قشر تحصیلکرده و مرتبط با نهادهای علمی همواره از تاثیرگذاری بی بدیلی در عرصه فعالیت های سیاسی و اجتماعی برخوردار بوده اند که این اثرگذاری در قالب جنبش دانشجویی تجلی یافته است. ماهیت جنبش دانشجویی که از بدو تشکیل آن آرمانخواهانه، عدالت طلبانه، ضد استعماری و ضد استبدادی بوده است، آن را به جنبشی پیشرو در عرصه فعالیت های سیاسی و اجتماعی مبدل نموده که بر اساس اشراف علمی و آگاهی متناسب با تحولات روز خود معمولا با فاصله ای جلوتر از دیگر جنبش های اجتماعی عمل می کند و بخاطر جوان بودن و پویایی قشر ، همواره مورد توجه احزاب سیاسی و دولتمردان بوده است  این پیوند با احزاب سیاسی گاه باعث شکوفایی و رونق این قشر گردیده و گاه نیز به رخوت و رکود در این قشر انجامیده است.

ارتباط با نهادهای قدرت یا فاصله گرفتن از آن هرچه که باشد، نباید منجر به تغییر ماهیت ذاتی این جنبش که همان روح مطالبه گری است گردد جنبش دانشجویی فارغ از دسته بندی های جناحی و سیاسی و بنا به پایگاه اجتماعی خود و اعتباری که در جامعه دارد به عنوان قشر آگاه جامعه مسئولیت مطالبه گری از مسئولین و در صورت لزوم نگاه نقادانه به عملکرد آن ها را دارد.

از مظر آسیب شناسانه به نظر می رسد پیوند جنبش دانشجویی با دولت ها و احزاب سیاسی می تواند از نگاه انتقادی این جنبش به مسایل اجتماعی کاسته و منجر به افول این ظرفیت عظیم اجتماعی شود.

با مروری به عملکرد جنبش دانشجویی در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی به وضوح می توان روند پرفراز و نشیب این جنبش را در عمل به وظیفه ذاتی خود یا دور شدن از آن مشاهده کرد این روند سینوسی گاه به دلیل حضور پررنگ احزاب سیاسی در سطح دانشگاه و یارگیری از درون جنبش دانشجویی به منظور استفاده از ظرفیت عظیم این جنبش در راستای منافع حزبی خود و گاه نیز به دلیل عدم توجه دولتمردان و احزاب سیاسی به خواسته ها و مطالبات جنبش بوده که در نهایت منجر به سرخوردگی قشر دانشجو از وضعیت موجود گردیده است.

با توجه به قرارگیری در آستانه انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ و همچنین انتخابات شوراهای شهر و روستا  قطعاً شاهد حضور و فعالیت احزاب سیاسی در سطح دانشگاه خواهیم بود که مجدداً نقش این جنبش را در گرم کردن تنور انتخابات برجسته خواهد کرد.

اما آنچه که لازم است بدان اشاره گردد بهره گیری از تجارب چند دهه گذشته جنبش توسط دانشجویان و اجتناب از اشتباهات گذشته است.

بی شک حضور در انتخابات و تأثیرگذاری سیاسی یکی از وظایف ذاتی دانشجویان است اما این پویایی نباید زمینه سوء استفاده احزاب سیاسی از این قشر را فراهم آورد این جنبش نباید دستاویز احزاب سیاسی برای کسب آرای انتخاباتی گردد و پس از آن مطالبات و خواسته های آن ها به دست فراموشی سپرده شود جنبش دانشجویی بایستی به مثابه صدای رسای ملت در جهت انعکاس مشکلات و معضلات جامعه به مسئولین باشدو همواره از این ظرفیت خود در جهت منافع عمومی بهره ببرد.

وظیفه جنبش دانشجویی در همه انتخابات و به خصوص در انتخابات پیش رو نه بازی سیاسی در میدان ترسیم شده توسط احزاب؛ بلکه ، آگاهسازی جامعه از طریق حضور فعال و موثر در انتخابات می باشد این اثرگذاری قطعا با ارتباط بدنه جامعه دانشجویی با دیگر اقشار جامعه و عملکرد مستقل از جریانات و احزاب سیاسی امکان پذیر خواهد بود و با آگاهسازی و تبیین اهداف احزاب و کاندیداهای معرفی شده توسط این جنبش بی شک منتج به انتخاب صحیح توسط مردم خواهد شد.

این امر رخ نخواهد داد مگر اینکه جنبش دانشجویی و قشر دانشجو از رکود فعلی و روزمرگی مستولی شده بر او خارج شده و جایگاه واقعی خود در سطح جامعه و در بین سایر اقشار را بازیابد و نسبت به هدایت جامعه در مسیر درست گام بردارد که پیشرفت و ترقی اقتصاد ، سیاست و فرهنگ جامعه جز از پرداختن علمی به رفع مشکلات راه دیگری ندارد.

نوشته از مهدی اسماعیلی نیا